که در ظاهر ساده و آرام به نظر میرسد، اما برای اجرای خوب به دقت زیادی در جملهبندی، صداگیری و ریتم نیاز دارد.
اهمیت این اثر فقط در زیبایی آن نیست.
Tango بخشی از تلاش آلبنیس برای وارد کردن رنگها و ویژگیهای موسیقی اسپانیایی به زبان موسیقی پیانویی اروپایی است؛ زبانی که بعدها در آثار مهمتر او نیز به شکل گستردهتری دیده شد.
برای یک هنرجوی پیانو، این قطعه میتواند یک تمرین ارزشمند در زمینه ملودیپردازی، کنترل صدا، ریتم و بیان موسیقایی باشد.
و شاید مهمترین درس آن این باشد که در نوازندگی پیانو، اجرای خوب همیشه به معنای سریعتر نواختن یا پیچیدهتر نواختن نیست؛ گاهی مهمترین کار، پیدا کردن شخصیت درست موسیقی در میان نتهای به ظاهر ساده است.
* هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.